Η αλλαγή είναι ίσως η πιο τρομερή δύναμη της ζωής!
Έρχεται άλλοτε βαριά και μονοκόμματη, άλλοτε πυκνώνει ανεπαίσθητα μέσα μας ή γύρω μας -κι όταν τη νιώσουμε πια στο είναι μας, είναι σα να έχει πατήσει επάνω μας για να σταθεί.
Κι άλλοτε την αποζητάμε, τη χρειαζόμαστε, την προσμένουμε, ίσως-ίσως και την ονειρευόμαστε.
Αλλά μέσα σε όλα τούτα, ακόμα δεν έχουμε τολμήσει να την υλοποιήσουμε. Γιατί ακριβώς αυτή, η στιγμή που από το νοητό θα περάσουμε στο υπαρκτό, είναι η στιγμή που κι εμείς και η ζωή μας δε θα είμαστε πια ξανά το πριν που γνωρίζουμε καλά κι αυτό, είναι ένα μεγάλο πράγμα που μπορεί να μας συμβεί. Έχουμε δίκιο να μη μας είναι εύκολο.
Είτε πρόκειται απλώς για την αποδοχή της είτε πρόκειται για τη δημιουργία της, κάθε αλλαγή ανατρέπει τα δεδομένα και την ασφάλεια του γνώριμου που μας έχει θρέψει -με ό,τι είχε.. όχι πάντα υγιώς.
Τι μας μένει λοιπόν; να παγώνουμε φοβισμένοι κι άπραγοι σε κάθε τέτοια πιθανότητα; να μένουμε μόνιμα πίσω επειδή το μπροστά μπορεί να περνάει μέσα απ' αυτήν; να στεκόμαστε ακίνητοι στην αναπόφευκτη συνθήκη της ζωής να κινείται και να αναδιαμορφώνεται;
Όχι, μπορούμε να μπούμε μέσα σε αυτή την τρομερή δύναμη και να γίνουμε κι εμείς δυνατοί μαζί της. Μπορούμε να ανοίξουμε τον χώρο που σκοτεινιάζει ο φόβος και να δώσουμε σε αυτό το κενό φως, σχήματα, χρώματα.. μπορούμε να αναζητήσουμε εργαλεία για να δουλέψουμε μαζί της και κυρίως.. μπορούμε να αποφασίσουμε ότι είμαστε ικανοί γι' αυτό.
Ικανοί να τρομάξουμε και να συνεχίζουμε, ικανοί να δυσφορούμε και να αντέχουμε, ικανοί να πέσουμε και να σηκωθούμε, ικανοί ακόμα και να αποτύχουμε για να πετύχουμε... αλλά πάνω απ' όλα ικανοί να πονέσουμε και να ζήσουμε. Να ζήσουμε καλά, όπως αγαπά ο καθένας.
Μπορεί οι αλλαγές, ποθητές ή μη, να έχουν πόνο ή κόστος.. όμως είναι αναπόδραστο κομμάτι κάθε ζωής. Το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας, είναι να τον βοηθήσουμε να τις διαχειρίζεται. Είναι μια από τις μεγαλύτερες δεξιότητες της ζωής να μπορείς να διαχειρίζεσαι τις αλλαγές, συνειδητά. Να αναγνωρίζεις καθετί που μπορούν να σου δώσουν.
«Τα πάντα ῥεῖ και οὐδέν μένει», μας λέει ο σοφός Ηράκλειτος!
Δεν μπορούμε να μείνουμε ακίνητοι, απαράλλαχτοι, ανενόχλητοι. Η ζωή είναι ροή και η ροή είναι ζωή. Το μόνο που χρειάζεται ίσως, είναι να μάθουμε να κολυμπάμε.. στην αλλαγή!